در دبیرستان دورهٔ اول مشکوة، اینبار هنر به زبان عشق تبدیل شد و دانشآموزان با خلق آثاری ویترایی، جلوهای از احساسات ناب خود را به تصویر کشیدند. نور و رنگ در دستان پرمهر آنها جان گرفت تا هر تکه شیشه، آینهای از مهر مادرانه باشد؛ آثاری که با ظرافت و دقت کنار هم چیده شدند و پیام روشنی داشتند: «مادر، تو تمام دنیای منی».
این فعالیت هنری، فرصتی ارزشمند برای بیان عاطفه و قدردانی از مادران بود؛ منبع تمام روشنیها و آرامشها. تماشای این تلاشهای هنرمندانه نهتنها دلنشین، بلکه الهامبخش است و نشان میدهد که چگونه میتوان با هنر، عشق را ماندگار کرد.